كه شآمت « 5 » آن ، وارد مىسازد علماء را به آتش ، سزاوار است اجتناب از آن . و اعظم مفاسد حسد در دين حاسد ، آن است كه مىخورد ايمان را چنان‌كه مىخورد آتش هيزم را ، و نيز اكل مىكند حسنات را مثل آن ، و مورث است معاصى را ؛ زيرا كه حاسد ، تملّق مىگويد محسود را در حال حضور ، و غيبت مىنمايد در حال غيبت او ، و شماتت « 6 » مىنمايد در حال مصيبت او . و حاسد - در استعاذه از او - قرين « شيطان » است و ساحر ، كه : وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ * وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ « 7 » ، و پناه و معاذى نيست از حاسد مگر پروردگار عالميان . و [ حسد ] ، مورث تعب و همّ و غمّ و ضرر به حاسد است پيش از آنكه ضرر برساند به محسود . حاسد ، ظالمى است اشبه « 8 » به مظلوم ؛ زيرا كه او راست تعب نفسانى دايم و عقليهايم « 9 » و غمّى لازم « 10 » . و باعث مىشود حسد ، كورى دل را از احكام الهى در امر دين و دنيا از براى حاسد . و هميشه حاسد محروم است ، و ظفر نمىيابد بر مراد خود و نصرت نمىيابد بر عدوّ خود ؛ و چگونه ظفر يابد به مراد خود ؟ ! و حال‌آنكه مراد او زوال نعمت حقّ تعالى است از بندگان مسلم او ، و چگونه نصرت يابد بر اعداء ؟ ! و حال‌آنكه اعداء او بندگان مؤمن حقّند . و حضرت صادق ص فرمود : « بپرهيزيد از حسد ؛ و حسد نياورد بعضى از

--> ( 5 ) - شومى و نامباركى ( 6 ) - شاد شدن از غم كسى ( 7 ) - و از شرّ زنان در گره دمنده ( جادوگر ) و از شرّ حسد برنده آن‌گاه كه حسد برد : سورهء 113 آيهء 4 و 5 ( 8 ) - شبيه‌تر ، ماننده‌تر ( 9 ) - سرگشته ( 10 ) - در اينجا ، كلمهء لازم به معنى ملازم است ؛ يعنى غم و اندوه با صفت حسد ، پيوسته همراه است ؛ چون ثمره و نتيجهء آن است .